25 april Herdenking in Heibloem:
 

25 April Herdenking in Heibloem 
Nicky verstappen (geboren op 13 Maart 1987) ging op kamp begin
augustus 1998 met andere jongeren. Op 10 Augustus verdween hij.
Na een grote zoekactie werd het levenloze lichaam van het elf jarige
jongetje gevonden rond 21:00. Zo’n dikke kilometer van het kamp terrein.
In de zaak zijn veel verdachten gehoord, een dader is nooit gevonden.
Peter R. de Vries besteedde veel aandacht aan de zaak, de politie deed
onlangs een hernieuwde oproep aan zo’n 170 mannen om DNA af te
staan omdat er nieuwe onderzoeks methoden waren om DNA te herkennen.
Maar tot op heden is er nog steeds geen dader gevonden.
BACA Zuid organiseerde een kranslegging bij het monument dat staat
bij de kerk in Heibloem, ter gedachtenis aan Nicky Verstappen.
Om als Stichting Bikers Against Child Abuse een statement te maken.
Omdat moord de ultieme vorm van kindermishandeling is.
En dat het leven nemen van een onschuldig kind voor ons bikers,
onacceptabel is! 
Verzamelplek was de parking achter Eetkamer Vanne Hey in Horn
(Limburg). Sommigen waren op zaterdag al in de regio aangekomen,
zodat ze zeker op tijd zouden zijn, een grote groep was ook direct naar
Horn gereden en zo stonden er rond 14:00 uur onder een enorme
parachute zo’n 125 motorrijders uit het hele land verzameld om mee
te rijden naar het monumentje in Heibloem. Ook van MTK uit België was
een groep gekomen. Maar ook uit regio’s Noord, Oost, Zuid en West waren
bikers naar Horn gekomen. Een groepje trikers die de verkeersregelaars
op de weg aan zagen komen werden de parking op geloodst.
Toen ze een parkeerplekkie hadden gevonden vroegen ze waarom ze
die parking op waren gestuurd. Ze wisten van niks en begrepen niet wat
er aan de hand was. Na uitleg besloten ze allen spontaan om met de rideout
mee te rijden en hun trip naar België te laten voor wat hij was.
Ook de regionale TV zender 3ML was gekomen om de rit te verslaan
(www.3ml.nl) . Na de openingswoorden en bedankjes aan alle mensen
die zich zo enorm hadden ingezet om de dag te laten slagen, bleek dat
de Opa van Daymian, het baca kind van de Breeje, een kado voor zuid
had meegenomen. Een mooie flatscreen waarmee zuid voortaan op de
stand uitstekend baca films kan laten zien. De TV werd overhandigd aan
Tower, die hierna een korte speech over onze stichting hield. Na nog wat
uitleg over de rit en de ceremonie en was het tijd om op te zadelen en
te gaan rijden. Crazy Rottweiler had met de politie geregeld dat als er
mensen geflitst zouden worden door de rood-licht camera, zij hun bekeuring
bij hem konden melden en dat deze dan verscheurd zou worden. Goeie actie!
De rit zelf was, zoals alle rideouts die we doen, indrukwekkend. Zoveel bikers,
achter elkaar door de streek. Al dat staal, chroom en leer in een lange rij door
de dorpjes, bekijks genoeg! Eenmaal aangekomen bij de kerk werden alle
bikes en trikes geparkeerd en verzamelde iedereen zich voor de kerk en
het monumentje. Nadat een openingswoord namens BACA was gedaan
kreeg de pastoor van de kerk het woord. Hij sprak over misbruik en de
gevoelens die het achterliet en de huidige situatie binnen de kerk.
Hierna nam opa van Nicky het woord en las na enige emotionele
woorden een voor de gelegenheid geschreven gedicht voor.
Ook de volgende spreekster had emotionele woorden en een gedicht.
Het bloemstuk namens BACA werd gelegd door Travler en Maurice,
waarna het nummer “de Vlinder” speciaal geschreven door de band
Rowwen Héze voor Nicky werd gespeeld. Indrukwekkend was het
moment toen tijdens het nummer spontaan iedereen elkaar een hand
gaf en een strakke halve cirkel werd gevormd door alle aanwezigen
voor de kerk. Fishermans Friend deed goede zaken tijdens dat mooie
nummer. Toen het afgelopen was werden we naar onze motoren
gedirigeerd om daar, op een afgesproken teken niet 1 minuut stilte
te houden maar om 1 minuut “leven” te maken. Heibloem schudde
op zijn grondvesten toen al die bikes tegelijk startten en het motorgeluid
daverde door de straten van het kleine Limburgse dorpje.
Na de minuut gingen alle motoren tegelijk uit en er volgde een haast
oorverdovende stilte van een paar seconden, waarna een spontaan
applaus van de omwonenden overging in een daverend applaus van
alle aanwezigen. De motoren werden weer gestart en bulderend
reed de hele stoet terug naar de eetkamer Vanne Heij waar een
bluesband klaarstond en voor ruim voldoende eten en drinken was
gezorgd. Al met al een uitstekende rideout. Respectvol, emotioneel
en veelzeggend. We zullen Nicky en alle andere kids die gestorven
zijn door misbruik of mishandeling nooit vergeten.

En dat is een belofte. 

Breeje, Full Member.

Afgelopen zondag 28 maart heeft de Breeje zijn full member Patch gekregen
voor zijn inzet bij 43 International Support BACA. De ride out voor Little Angel
was een mooie gelegenheid hiervoor en in het bijzijn van een hoop brothers en sisters.

Eerste verassing.
Even de weg voorrijden naar de het hotel met een hele sliert er achteraan.

Tweede verassing.
In de hele menigte hem naar voren laten roepen whaha, je had dat gezicht moeten zien.
Heel verbaasd dat juist hij naar voren werd geroepen, na een dank woord van mij voor
zijn inzet kreeg hij zijn full member Patch.
Er was even een Fischermans friend momentje.

Tot slot was er nog een derde verassing.
Tijdens het wachten op Little Angel heb ik hem gevraagd of hij Little Angel onder zijn
hoede wilde nemen. Toen waren de rapen gaar, blijft sterk spul he Breeje.

L&R Travler

Rideout 4 Daymian

We schrijven zondag 28 Maart 2010. De dag van de rideout voor Daymian, in Limburg.
Afgesproken aan de A2 bij km paal 230, Esso station het Anker.
Als je dan met redelijk fris weer de A2 bij km paal 63 oprijdt, gaat het langzaam hoor, dat rijden.
Uiteindelijk dus rond half twee het terrein opgereden en daar stond het al behoorlijk vol bikers en trikers.
Vanuit alle hoeken van het land waren ze gekomen.
Ook een grote groep van MTK (Motorrijders tegen Kindergeweld) uit België was gekomen
waarvoor respect! Ja zelfs uit Duitsland waren er mensen! En je kent het feest der herkenning?
(Niet? Moet je eens meerijden met een rideout!). Bro’s en Sis’s die een hele winter ingesneeuwd
hadden gezeten weer terug te zien “on the road” is altijd een geweldige ervaring.
Hugs, kisses, lol en lachen, geweldig! Even na 14:00 uur kwam de andere groep, die in Venlo
had verzameld erbij aan de A2 en zo groeide de groep tot ruim 60 bikes en trikes.
Vanaf de A2 reden we in colonne naar het v/d Valk en na een welkomstwoord op het parkeerterrein
werden Knight en de Breeje volkomen onverwacht naar voren geroepen.
Op de parking van v/d Valk kregen ze van spokesmen Rienk en Travler een frontpatch uitgereikt.
Beide mannen hebben zich met hart en ziel steeds ingezet voor de kids en de frontpatch
was daardoor welverdiend en kwam voor beide mannen als een volkomen verassing.
Na dit ceremonieel deden we binnen met z’n allen een bakkie terwijl door baca members Daymian
en zijn familie werden opgehaald. In de hal van het v/d Valk restaurant werd de kleine man
opgenomen in de BACA familie door hem zijn originele BACA spijkervest aan te trekken
met achterop zijn nieuwe roadname: “little angel”. En natuurlijk zongen al die grote bikers en
bikerinnen keihard “lang zal hij leven” in de hal van het restaurant voor onze nieuwe brother.
Wat voor menige verbaasde blik zorgde van de zittende gasten. Na kado’s, speech, snoep en
afrekenen vertrokken we naar het huis van de opa en oma van Daymian.
Die hadden naast het huis een bedrijfshal die ze vol hadden gezet met biertafels en –banken.
We werden aangenaam verrast met broodjes knakworst door een groep familieleden.
Op de tafels stonden grote manden met andere broodjes en er was drinken zat.
We proefden de spreekwoordelijke Limburgse gastvrijheid letterlijk.
Van Daymian kregen alle aanwezigen een kaartje met een dankwoord erop en na een
uurtje vertrok iedereen weer huiswaarts.
Op zulke dagen weet je dat het leven bij BACA de moeite waard is.

BACA Zuid Ride Out 12 Juli monument Nicky in Heibloem.

Klik op de foto voor het verslag:

Ride-Out Eric Ewen Baca-Zuid

Film 1:        Foto's:

Breda 14 Juni 2009

Het is zondagmorgen 08.00u als ik wakker wordt, ik kijk naar buiten en zie

dat het droog weer is en redelijke temperatuur.

Kortom een mooie dag voor een Ride-out, ondanks de voorspelde

weersverwachtingen.

Maar al snel neemt deze situatie een drastische wending en het begint te

regenen.

Om ongeveer 10.00u trek ik mijn regenpak aan en begeef me in de richting van

de Vormslagen te Breda, vanwaar de Ride-Out zal vertrekken.

Daar aangekomen zit ERIC, de hoofdpersoon van deze dag, al te wachten in

zijn rolstoel (op van de zenuwen natuurlijk).

De ouders van Eric en tevens de overige aanwezigen kijken naar buiten en

zien het even niet meer zitten.

Dan klaart het wat op en de regen bui mindert.

Maar het is van korte duur en de weersomstandigheden worden slechter en

slechter.

Mijn telefoon staat roodgloeiend door vragen van deelnemers die allen willen

weten of het vandaag nog wel doorgaat.

Optimistisch deel ik hen mede dat het nog steeds geen 14.00u is en dat het

tijdens onze Ride-Out droog zal zijn.

Rond 12.15 komt de eerste biker aangereden, druipnat en koud maar hij is er.

Dan komen er langzaam maar zeker steeds meer bikers opdagen.
En het wordt al redelijk druk.

Motoren worden geparkeerd en de bikers genieten van een warme bak koffie.

Omstreeks 12.30u/13.00u komt er weer een groep bikers aangereden,Het is

B.A.C.A. Zuid met een aanhang van ongeveer 20 motoren.

Eric staat inmiddels buiten (ingepakt en in de inmiddels stromende regen)en

geniet van de vele motoren  welke hier voor hen naar toe gekomen zijn en

zich niet hebben laten weerhouden door de weergoden.

De regen houdt maar niet op en Eric's ouders overleggen met mij hoe Eric mee

zal rijden, in zijn eigen bus of toch in de speciaal voor hem geregelde

trike.

Inmiddels gaat het nog steeds harder regenen en de spokesman van Baca Zuid

vraagt zich zelfs af of we wel moeten gaan vertrekken.

De buienradar wordt geraadpleegd en er wordt besloten dat we eventueel wat

later vertrekken dan gepland omdat deze aangeeft dat het rond 14.30u gaat

opklaren.

Als het om 14.05 minder gaat regenen, beslissen we dat Eric op de trike mee

moet omdat dit de dag van zijn leven moet worden.

Hij wordt door zijn vader en mij in de trike gehesen en als dit voor elkaar

is klinkt er inmiddels door de vele aanwezigen een daverend applaus.

Als Eric eenmaal geïnstalleerd is houdt het als een klap bij heldere hemel

plotseling op met regenen.

Het heeft de rest van de dag ook geen druppel meer geregend. (weergoden die

hem goed gezind zijn of een wonder?)

Omstreeks 14.15u zet de stoet zich in beweging en begint aan een rit van

ongeveer 50 km.

We rijden door de wijk Haagse Beemden omdat we vooral hier de

aandacht willen hebben i.v.m. de opgehaalde handtekeningen die door de

mensen uit deze wijk zijn gezet en welke 0p 12 Juni j.l. door niemand minder

dan Eric zelf aan de gemeente Breda zijn aangeboden.

Vervolgens komen we aan op de plaats waar Eric's ongeval heeft

plaatsgevonden, een erg emotioneel moment  voor Eric en zijn naasten.

Hier blijven we ongeveer 10 minuten staan en sluiten we bij wijze van

protest de in en uitgang van de wijk Haagse Beemden af

De aanwezige SBS6 maakt hiervan gebruik om enkele bikers en mij te

interviewen waarom dit zo belangrijk is.

Na deze 10 minuten zet de stoet zich weer in beweging en rijdt via de rest

van de Haagse Beemden naar Prinsenbeek.

Vervolgens gaan we via het Liesbos, door de wijk Heuvel en het Bredasche

Mastbos naar de koffiestop bij Restaurant de Kogelvanger.

Hier krijgen de ongeveer honderd deelnemers namens Eric een consumptie

aangeboden.

Tevens worden hier door mij 4  door NAC gesponsorde spelersshirts per opbod

verkocht, de opbrengst was geweldig(bedankt hiervoor).

Deze opbrengst wordt gebruikt door Eric als hij op 18 Juli a.s. naar een

Concert van zijn lievelingsband MANOWAR gaat.

Na nog wat mededelingen van huishoudelijke aard gedaan te hebben maakt de

stoet zich weer klaar voor vertrek en rijdt via de Galderse weg het bos uit

en Breda in.

De stoet trekt, onder veel bekijks vanaf de zijlijn,Door de binnenstad van

Breda in de richting van het eindpunt.

Eenmaal hier aangekomen krijgt elke deelnemer een portie patat aangeboden

en onder het genot hiervan wordt er nog nagepraat over deze Ride-Out.

Als iedereen zijn patat op heeft wordt Eric door ons naar huis begeleid,hij

wordt onder licht protest door zijn vader en mij  weer terug in zijn

rolstoel gehesen .

Als afsluiter wil Eric graag zelf de mensen bedanken en ik Citeer "Dank je

wel jullie allemaal voor deze mooie rit en dat jullie er allemaal waren

vandaag"

Ook ik wil natuurlijk iedere deelnemer en vrijwilliger die geholpen heeft

bedanken voor zijn of haar aanwezigheid en inzet.

Wat dit voor ons maar vooral voor Eric betekend is niet te beschrijven,een

onmogelijke droom (zeker voor Eric) is bewaarheid geworden.

Bikers die voor elkaar klaarstaan en een eenheid vormen ondanks alles wat

tegen kan zitten

Dames en Heren nogmaals heel erg bedankt hiervoor, ondanks de barre

weersomstandigheden, de druipnatte kleding en de soms enorme afstanden.

Nog even een speciaal woord van dank voor Rubberfantje die zijn trike vanuit

Assen naar Breda heeft gereden speciaal voor Eric.

Een geweldige dag voor ons om nooit te vergeten !!!    
L&R   
The Viking

(Bert)